عوامل موثر بر ارزیابی عملکرد و یادگیری سازمانی از دیدگاه کارکنان و نقش آنها در توسعه مدیریت منابع انسانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی گروه مدیریت آموزشی ، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی ، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 گروه مدیریت آموزشی، واحد اهواز ، دانشگاه آزاد اسلامی ، اهواز، ایران/گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید چمران ، اهواز، ایران.

چکیده

هدف اصلی پژوهش، بررسی عوامل و مولفه‌های موثر بر ارزیابی عملکرد و یادگیری سازمانی از دیدگاه کارکنان و همچنین نقش این دو متغیر در توسعه مدیریت منابع انسانی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معالات ساختاری است. نمونه آماری با استفاده از روش سر شماری تعداد 189 نفر از کارکنان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، سه پرسشنامه‌های محقق ساخته بوده است. پرسشنامه توسعه مدیریت منابع انسانی شامل 26 گویه، پرسشنامه ارزیابی عملکرد کارکنان، 59 گویه و پرسشنامه یادگیری سازمانی با 35 گویه و با مقیاس پنج گزینه ای طیف لیکرت از بسیار کم تا بسیار زیاد تنظیم گردید. برای بررسی روایی ابزار، از روایی محتوایی استفاده شد. پایایی مولفه‌های سه پرسشنامه ازطریق تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی و تایید قرار گرفت. با استفاده از مدل معادلات ساختاری رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته آزمون شد. نتایج نشان داد که هر دو متغیر یادگیری سازمانی و ارزیابی عملکرد کارکنان بر متغیر توسعه مدیریت منابع انسانی تاثیر معنی داری دارند. متغیر یادگیری سازمانی کارکنان حدود 0.25 بر توسعه مدیریت منابع انسانی اثر مثبت دارد و متغیر ارزیابی عملکرد کارکنان بر توسعه مدیریت منابع انسانی اثر مثبت 0.79 دارد.

کلیدواژه‌ها


اسدی، عباس. اصلانی، محمود. (1388). ارزیابی کارایی پژوهشی گروه‌های آموزشی با استفاده از مدلDEA، فصلنامه رهبری و مدیریت آموزشی، 1 (3): 25-41.

افشار کاظمی، محمد‌علی. طلوعی اشلقی، عباس. قلم سیاه، لیلی. (1388). طراحی مدل ترکیبی کارت امتیاز متوازن و تحلیل پوششی داده‌ها مطالعه موردی: ارزیابی کارائی نسبی شرکت‌های دارویی عضو بورس اوراق بهادار. مدیریت بهداشت و درمان، 1(3): 15-32.

حسین پور، مازیار. (1396). بررسی تاثیر استراتژی زیرسیستم‌های نظام منابع انسانی بر عملکرد سازمان براساس مدل یک پارچه بامبرگر و مشولم در شرکت فراب، دومین کنفرانس بین المللی نقد و واکاوی مدیریت در هزاره سوم.

حمیدی، فریده. ساکی، رضا. موحدی‌نسب، عباس و محب‌زاده، زینب. (1393). رابطه بین هوش سازمانی و عملکرد مدیران مدارس متوسطه شهر یزد. فصلنامه رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 5(2): 57-35.

خصالی، طاهره. (1385). چگونگی برنامه ریزی آموزشی کارکنان در سازمان‌ها، فصلنامهمدیریتفردا، 4 (15/16):109-103.

رستمی، رها و سالاری، تکتم. (1397). بررسی رابطه بین سبک رهبری و عملکرد سازمانی کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی استراتژی‌های منابع انسانی، فصلنامه علمی تخصصی مدیریت، حسابداری و اقتصاد، 2 (1): 84-70.

سعادت، اسفندیار. (1397). مدیریت منابع انسانی، چاپ یازدهم، تهران: انتشارات سمت.

طبرسا، غلامعلی. توکلی، الهه. (1396). بررسی تاثیر سیستم منابع انسانی با شیوه‌های کاری با عملکرد بالا بر عملکرد سازمانی، کنفرانس سالانه پارادایم‌های نوین مدیریت در حوزه هوشمندی.

عباسی، علی. (1391) عوامل موثر بر یادگیری سازمانی در دانشکده‌های کشاورزی، مجله علوم ترویج و آموزش کشاورزی ایران، 8 (2): 57-69.

محمدزاده ، عباس. (1395). مدیریت توسعه، تهران: انتشارات دانشکده علوم اقتصاد و دارایی.

Aggarwal, R., & Boyson, N. M. (2016). The performance of female hedge fund managers, Review of Financial Economics, 29: 23-36.

- Chien M. S. Uen J.F. (2010). Performance-based pay, procedural Justice and job performance for R & D professionals: evidence from the Taiwanese high-tech sector, Human Resource Management, 21 (12):2234-2248.

McCracken, M & Wallace, M (2016). Towards a Redefinition of Strategic Human Resource Development, Journal of European Industrial Training, 24 (5): 281-282.

Rizov, M., & Croucher, R. (2008). Human resource management and performance in European firms, Cambridge Journal of Economics, 33: 253–272.

Thite, T. (2004). Strategic positioning of HRM in knowledge – based organizations. The Learning Organization, 11 (1): 33-65

Yount. M. A., Snell, S.A., Dean, Jr. J.W., & Lepak, D.P. (2011). Human resource management, Manufacturing Strategy, and fir performance.Academy of management Review, 36(4):836-866.